Yanan ve Kesilen Ağaçlar Gibi!.. ‎


Tut ki kalkmışım yatağımdan.
Tutup çekmişim ucundan sabahı.
Mazlumun çıkmayan ahı.
Gelip durmuş önümde.
Ve kesilen ağaçlarıyla Kazdağları.
İzmir'in yanan ormanları.
Koşturmuşum ardından yitip gidenlerin.
Boş kalmış elim.
Yanarken yüreğim.
Avazım çıktığı kadar bağırmak isterim.
Ama…
Gücüm yetmez, söylemeye varmaz dilim.
***
Kesilen ağacın dalından düşen her yaprağın.
Çocukken sıkıştırıldığım çıkmaz sokağın.
Suskunluğu bunaltır benliğimi.
Ah vahını işittiğim yanan ormanların.
Doruğuna ulaşamadığım dağın.
Özlemi tutuşturur sevdamı.
Avazım çıktığı kadar bağırmak isterim.
Ama…
Gücüm yetmez, söylemeye varmaz dilim.



***
Yanıp eriyen ormanların.
Hüznünden boğulduğum anların.
Ahı kovalar beni.
Sabahları omzumda oturan.
Dünün yalnızlığını alıp götüren.
Birlikteyken sevincimi artıran.
Öpücüklerine doyamadığım.
Cik cikleriyle avunduğum.
Canım kuşum olmasa…
Yıkılır giderim.
Aynen İzmir'in yanan ormanları gibi.
Kazdağları'nın kesilen ağaçları gibi…
Sırtüstü serilirim yere.
Boylu boyunca…
Dikkat! Yazılan yorumlar hiçbir şekilde sitenin görüş ve düşüncelerini yansıtmamaktadır. Yorumlar, yazan kişiyi bağlayıcı niteliktedir.