Bizim Muradiyemiz

Bizim Muradiyemizde kırk merdivenlerden baktığımız zaman yeşilin 134 tonunun hepsini görürdük,şimdi gördüğümüz ise kiremit kırmızısının tonları maalesef.

Muradiye eski Bursanın en eski mahallelerindendir ve benim için de çok özeldir.

Bizim Muradiyemizde kırk merdivenlerden baktığımız zaman yeşilin 134 tonunun hepsini görürdük,şimdi gördüğümüz ise kiremit kırmızısının tonları maalesef.

Bizim Muradiyemizdeki kırk merdivenler aynı zamanda Atatürk stadından bedava maç seyredilebilen yerdi.

Yani Bursanın beleştepesiydi.

Bizim Muradiye'miz Bursasporumuzun beş yıldızından biri olan Çeliksporun doğduğu mahalleydi.

Ve Çelikspor 1963 yılında Bursasporun beş yıldızından biri olmuştu.

Ama benim için Muradiyenin önemi anneannemin mahallesi olmasıydı;

Aynı zamanda babamın annemi tanıdığı ve annemin gelin çıktığı mahalleydi tabii.

Anneannemin evi cami avlusundaki aralık sokakta bulunan bir buçuk odalı bir evdi ama o ev de bahçe içindeydi bahçesinde çok sayıda meyve ağacı vardı ve içinde de ninemin tavukları gezinirdi.

Anneannem polis olan eşi Mehmet Sami bey vefat ettiğinde dört çocuğuyla dul kalmıştı ve evindeki dört çocuğunu da dikiş dikerek büyütmüştü.

Onun mahalledeki lakabı "terzi Müzeyyen" idi.

Dört kardeşin en büyüğü annemdi ondan sonra teyzem ve dayılarım gelirdi.

Evlerinde o zaman elektrik de yoktu elektrik sonradan bağlanmıştı.

Anneannem terzi Müzeyyen hanım mübarek bir kadındı ruhu şad olsun.

O sokaktan hatırladıklarım anneannemin komşuları bacı teyze eşi hacı amca, İffet teyze ve Merinos fabrikasında çalışan Erdoğan ağabeydi.

Mahallenin bakkalı da Ahmet amcaydı ve Ahmet amcanın oğlu Haluk da şu anda aynı yerde emlakçılık yapmakta.

O yıllarda Muradiye'de Pınarbaşı suyu vardı ve evden eve taşınan bu su da kullanma suyuydu.

İçme suyu da çeşmelerden taşınırdı.

Yani o yıllardaki anneannemin evi için söylüyorum.

Cami avlusunda yakın zamana kadar duran şimşirler ise anneannemim bahçesinde dikiliydi.Ninemin evini yeniden yapan müteahhit İbrahim ağabey o şimşirleri caminin avlusuna dikmişti onun da ruhu şad olsun.

Muradiye camisi ve külliyesi "etrafındaki türbelerle birlikte" bana her zaman huzur vermiştir.

Ahmet Hamdi Tanpınar'ın "Bursa'da zaman" şiirinde de aynı cami avlusu geçmektedir.

Şimdi o evlerin yerlerinde ruhsuz apartmanlar var ve aynı mahallede bile eski komşuluklar yok.

Sizi bilmem ama ben o apartmanlarda ve şimdiki mahallelerde oturmaktan hiç de hoşnut değilim

 

 

Dikkat! Yazılan yorumlar hiçbir şekilde sitenin görüş ve düşüncelerini yansıtmamaktadır. Yorumlar, yazan kişiyi bağlayıcı niteliktedir.