Elele tutuşmuş iki kardeşken, Ermeniler Sovyet tazyikiyle Azerbaycan topraklarını işgal eder eller ayrılır. Aradaki bağ kopar. Azerbaycan toprakları öyle stratejik şekilde bölünmüş ki o dönem, bölünen toprak parçası bile sınır değildir artık. O parça, ilerde yutulma gayeli çevrilmiştir. Hayat kordonu kesilmiş bebek gibi kalakalmıştır Nahçıvan.
Atatürk düşünmüş. Tekrar bağ nasıl kurar, kardeşlerimize kavuşuruz diye. İlerde esir Türk devletlerinin, birer birer hürriyetlerine kavuşacaklarından emindir.
İranla görüşülür. Nahçıvan’la sınır oluşturacak 13 kilometrelik toprak parçası satın alınır. Nahçıvan özerk bölgesiyle oluşturulan sınırdan bahsediyorum.
Atatürk’ün Türk kapısı dediği yerden. Orta Asya Türk Cumhuriyetleri ile arasında bağ kuran, büyük liderin neler düşündüğünü göstermesi açısından da önemli bir örnek.
SSCB’nin, genç Türkiye’yi Orta Asya Türk Devletlerinden koparma girişimi, böylece akamete uğrar. Ermeni barikatını yıkarak, bağı tekrar kurar.
13 Km uzunluğunda, 500 metre enindeki o bağlantı, bebeği ana karnına bağlayan kordon gibidir. Hayat veren bağlantı. Sevgi yolu. Tıkanan damarın açılması. Aynı zamanda Atamızın geleceği doğru okuduğu, Orta Asya politikasını anlatıyor.
Nahçıvan yavru vatan olsa da, yaşam kordonu aslında Orta Asya’ya doğru uzanıyor. Anadolu Türkleri olarak, can buluyoruz. Şanlı maziye değiyoruz.
…(
O büyük kurtuluşa yürürken çoluk çocuk. Bu nefes bu bedeni terkedip de gitsede.
Ruhum at koşturacak, o büyük hengamede. EY)….
Atatürk’ün İran’la anlaşarak, satın aldığı o toprak parçası için resmi kaynak yazamadım. İçişleri Bakanlığının bilgi edinme sistemi ve e-posta adresi çalışmıyor. Bildiğim 13 km. uzunluk, 500 metre en. Çeşitli kaynaklarda uzunluk ’12, 13, 15, 18 km’ olarak değişiyor. O Toprağa karşılık 10 kg altın verildi diyende var, 120 bin altın ödendi diyende. Neyse ne.
Neticeye gelirsek, hayırlı bir iş yapmış. Nur içinde yatsın Atam.
Can Azerbaycan’ın nazlı yavrusuna, yıllardır analık yapıyor Türkiye. Anlayacağınız gibi yavru vatanların sayısı iki. Birisi kardeş çocuğu. Baba yarısı yani.
Türkiye Nahçıvan hasreti, Aras Nehri üzerindeki Hasret Köprüsü ile biter.
Bunu anlatırken, bakın ne geldi aklıma. Hun İmparatoru atam Oğuzhan’ın çorak çöl parçasını isteyen düşmana “
toprak çorakta olsa milletimindir, veremem” diyerek, toprağı vatanlaştıran o cevaptan bugüne ikibin yıl geçti. Alaha şükür hep aynı düşüncedeyiz. Mesajını, buyruk halinde gönüllerimize nakşettik. “Vatan toprağı kutsaldır. Kanla alınır, kanla verilir” dedik.
***
Dua
Şimdilerde Atatürk’ün Türk kapısından, ya kendi cepleri için ya da küresel liderin stratejisi için geçiyorlar. Sanal bayraklar dalgalanıyor. Velhâsıl kelâm, Türk Dünyasının hali perişan. Türklüğün kutup yıldızı Türkiye, yanlış hedefler peşinde koşturuluyor. O perişan olduğundan, Müslüman coğrafyada kan durmuyor.
Gelin bir dua edip kuvvet bulalım.
“
Allahım! Sen Türk'ü Türk yurtlarını koru.
Türk'ten hırsız, namuzsuz türerse hemen kahret. Öç almayı Türk asla unutmasın. Türklerin yüreklerini, hedeflerini, silâhlarını birleştir. Türk toprağında hürler yaşasın. Adaletten başka bir şey hüküm sürmesin. Türk devletlerini ‘Türküm’ diyenler idare etsin.
Türkçe konuşulan, Türk'e yurtluk etmiş olan yerleri kıyamete kadar Türk'ün hükmü altında bırak. Elimizden, dilimizden kimseye zarar gelmesin
Türk’e ve islâm coğrafyasındaki Müslümanlara mezar kazanları, Türk’ün mirasını kullanıp, kapan görevi görenleri, düşmanla birlikte hareket edenleri Kahhar adınla kahret. Kazdıkları mezara onlar uzansın.
Bize güç kuvvet, Türk Milletine birlik ihsan eyle.
Vatanımızı düşman çizmesine ezdirme, Ya Rabbi.
Amin.”
Açıklama: Nahçıvan sınırı ile ilgili yazdıklarım, zülfü yare dokunmaktan ibaret.